W dzisiejszym „Historycznym Czwartku” przyglądamy się głównej ulicy miasta.

Sięgamy po fotografie wykonywane na przestrzeni wielu lat przez Henryka Zdona, Zbigniewa Gabalisa, Waldemara Paligę, Kazimierza Czajkowskiego, Władysława Króla i Sebastiana Lewczuka. Dzięki ich zdjęciom można zobaczyć, jak w okresie PRL zmieniała się ówczesna ulica Żukowa.

Po zakończeniu wojny przez długi czas nosiła ona nazwę upamiętniającą Gieorgija Żukowa – jednego z najważniejszych dowódców Armii Czerwonej, której oddziały zimą 1945 roku wkroczyły również do Szczecinka. Mimo późniejszej zmiany nazwy starsi mieszkańcy do dziś czasem posługują się dawnym określeniem.

W codziennych rozmowach można było usłyszeć zwroty typu: „mieszkam przy ulicy Żukowej” albo „na Żukowej”, choć poprawna forma brzmiała: „przy ulicy Żukowa” i „na Żukowa”. Oczywiście nikt nie miał tu na myśli ulicy nazwanej od owada. Zagadnienie to zainteresowało nawet językoznawców badających przemiany polszczyzny na Ziemiach Odzyskanych.

Wygląd tej części miasta wyraźnie odmieniły inwestycje z lat 70. XX wieku. W miejscu niewielkich domów parterowych i skromnych kamienic pojawił się zespół bloków mieszkalnych. Ponieważ powstały one na podwyższonym terenie, mieszkańcy szybko ochrzcili je mianem „schodków”. Nazwa wzięła się od ziemnej rampy biegnącej wzdłuż ulicy, na którą do dziś prowadzą schody.

To jednak nie były jedyne przeobrażenia. Z krajobrazu zniknął browar oraz cała niska zabudowa po drugiej stronie ulicy. Ogromny wpływ na wygląd tej części Szczecinka miała także budowa, prowadzona na przełomie lat 60. i 70., podwójnego bloku z dawnymi Nowymi Delikatesami i Orbisem. Inwestycja (na zdjęciu powyżej) ta całkowicie zmieniła charakter okolicy, a przy okazji na blisko dwa lata wyłączyła z ruchu główną arterię miasta.